محمد جمعه 9 فروردین 1387 08:03 ق.ظ نظرات ()

بوی باران، بوی سبزه ، بوی كاری كارانه و جانانه

مساله ای نیست!

مساله این است مسئله ای نیست!!!

و چه مساله ای بالاتر و مهمتر از این كه مسئله ای نیست!!!

 

پیاله نوشت اول:

خلق الانسان فی كبد...

گویا چنین معنی كرده اند بزرگواران كه انسان را در رنج آفریدیم. اما اگر قرار است صرف یك معنی برای یك آیه و مخصوصا آیاتی از این دست باشد، حقیقت و لطیفه هفتاد بطنی بودن قرآن و بطن در بطن بودن معنی آیات چه می شود؟

 

پیاله نوشت دوم:

خلق الانسان فی كبد...

مسئله این است كه ما مساله اصلی را فراموش كرده ایم و برای این فراموشی و فرصت عظیمی كه به اسم عمر در دستمان افتاده است مساله های زیاد غیر حقیقی و غیر لازم طراحی كرده ایم و عمرمان را صرف حل و بازی با آن می كنیم.

 

پیاله نوشت سوم:

خلق الانسان فی كبد...

چشم بر این حقیقت پوشانده ایم كه هر روز، روز نو و تازه ایست. هر روز روزی دیگر برای خلقت است. خلقتی تازه و دقیقتر این كه هر لحظه لحظه جدید و خلقت جدیدی است. بدون توجه به این نقطه نغز،حقیقت توبه و انابه چه می تواند باشد. اینكه آدمی می تواند همه اعمالش یك لحظه و یك آن از این رو به آن رو شود؟!

هر لحظه خلقت تازه ایست و خلقت با رنج اجین است و ما آدم های رنج گریزی هستیم. بی تعارف. بی برو و برگرد.

 

پیاله نوشت چهارم:

مردمی كه خدای خود را گم كرده اند!

مردمی كه معنی زیستن را گم كرده اند!

مردمی كه هدایت مندی و هدایت شدگی را گم كرده اند!

مردمی كه اخلاق و زیبا و حقیقی تعامل كردن را گم كرده اند!

مردمی كه گذران و معنی گذران لحظه لحظه خویش را گم كرده اند!

مردمی كه همه اتفاقات را بحران می دانند و در بحران مشغول خفتن خویشند!

مردمی كه همیشه در بحران اند و بحران حقیقی را نمی دانند!

مردمی كه یك مساله اصلی را پاك میكنند و جایش هزار مساله باز می كنند!

برای چنین مردمی عید و نو شدن چه معنی می تواند داشته باشد؟

جز فرصتی برای بازی ای دیگر از نوعی دیگر از رنگی دیگر و پرده ای دیگر!!!

 

پیاله نوشت پنجم:

همزاد با هابیل است كه هر چه دید از خدا دید و هر آنچه رخ نمود برایش آیه بود. نشانه ای برای پنجره بودن تا وجه كریم خدا. و عید آمده است و سالی به بهانه بهار آغازیدن كرده. و همزادان هابیل اند كه عید را عید می بینند. فرصتی برای حذف مساله های اضافی و مجازی و پرداختن به مساله اصلی و حقیقی رنج. مردمانی كه رنج آفرینشی دوباره را جویا هستند. رنجی برای دوباره و بازآفریده شدن. همچون رنج مادری برای زاییدن فرزندی نو

سالی توام با رنج آفرینش در فازی بالاتر برای همه دوستان آرزومندم. رنجی برای بازگشت.