محمد چهارشنبه 22 اسفند 1386 07:03 ق.ظ نظرات ()

آبی معطر و آسمانی

وقتی سر در خویش میکنی و خودت هستی و خودت، و یادت می رود که "خودت" هم هستی !!! همان تکه ای از مسجود ملایک به فراموشی سپرده شده...

شگفتا که اسرار آمیز خلقمان کرده ای، ای معبود!!!

خودی متعفن و خودی معطر !!!

شاید وقتی روبه رو می شوی با تکه ای دیگر از وجودت، تازه وقتش می رسد که خودشناسی کنی و خدا شناس شوی!

من عرف نفسه فقد عرف ربه...

شگفتا که حسرت بردنی است حال مادران. که می توانند با یک وجود، دو وجود را  همزمان در درونشان تجربه کنند. حسادت انگیز است حس مادر بودن که توامان توانایی رویارو کردن خودها را با خویشتن ها دارا هستند.

آیینه!!!

آنگاه که با وجودی، وجودت را یافتی، بدان که خدایی شده ای! آنگاه است که خدا عشق ورزیدنش را به بندگانش در تجلی به تماشا نشسته است!!!

چقدر زمان ما تهی از این رویارویی هاست؟

نعمت بزرگ و مفقود زمانه آخر و عصر آخرین ها!!!

و به راستی پاسخ آدم ها در این رویارویی چیست؟

خداوند اشتیاقش را چگونه می خواهد آشکار کند؟

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

لو علم المدبرون کیف اشتیاقی بهم لماتوا شوقا !!!

هر گاه بندگانم می دانستند که اشتیاقم به آنها چگونه است

هر آن قالب تهی می کردند!!!

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

"یافته شدن گوشه های به فراموشی سپرده شده وجود به غربت افتاده"؟!

آبی معطر و آسمانی!!!

شگفتا ناسپاسی و خود فراموشی خودخواهانه ما !!!

شگفتا مهر و عطوفت و بخشندگی خاص معبود و گمشدگی عبد !!!