محمد دوشنبه 25 آذر 1387 02:57 ب.ظ نظرات ()

سرباز هزار ابزاری تمدنی آخرالزمان

ادامه مطلب قبل/ باز هم ادامه دارد...

لایه قشری فرهنگ؛ "مناسك فرهنگی" است. آداب و رسوم؛ آن قسمت از فرهنگ است كه همگان توانایی دیدن و اجرا كردن آن را دارند. هرچقدر تاریخ مناسك با قدمت تر باشد و ارتباط فرد با تاریخ فرهنگ كم شود، خطر تحریف فرهنگ را تهدید می كند.

مناسك، مجموعه اعمالی است كه در رفتار و نشست و برخاست شخص متجلی می شود و نشان دهنده پایبندی و دلدادگی او به فرهنگی خاص می شوند. هر فرهنگی مناسکی دارد و فرهنگ های دینی مناسک مختص خودشان را دارند که به آن شرعیات هم گفته میشود.

مناسک فرهنگ غربی ایجاب می کند که حجاب نداشته باشی؛ موسیقی های مهیج گوش کنی، فست فود بخوری، از نوشیدنی های شادی آور استفاده کنی، لباس های با مد روز استفاده کنی، مصرف گرا باشی تا چرخ تولید به چرخشش ادامه دهد، اقتصاد را اصل اصیل و رکن رکین بگیری، بنیان خانواده ات را بر اساس سود و لذت بنا کنی، خلاصه هر کاری را بکنی بکن به شرط آنکه بدانی این زندگی حق توست و ممکن است دنیای دیگری نباشد!!!

مناسک دین اسلام هم حکم میکند که شرک نورزی، یگانه پرست باشی، در اعمال و گفتار و کردارت نشان دهی که فقط و فقط از خدای واحد و بی شریک فرمان بری میکنی. عبودیت و تسلیم و رضایت را با اختیار خودت در زندگی ات جاری کنی. خلاصه هر کاری میکنی بکن به شرط آنکه فراموش نکنی دنیایی قبل از تولد بوده و دنیاهایی بعد از تولد انتظارت را می کشند و با مرگ به روز داوری برده خواهی شد.

جهانی شدن با مناسک چه کرده است؟

با ادغام فرهنگ ها با هم و جمع شدن آنها با محوریت فرهنگ آمریکایی، مناسک فرهنگی نیز با هم ادغام شده اند. اینجاست که روح فرهنگ ها آش شغله قلمکاری درست کرده اند که همه فرهنگ ها هستند و هیچکدامشان نیستند!!!

یک التقاط فرهنگی؛ یک اجماع مسخ کننده ها و مخدرهای فرهنگی؛ اجماعی برای غفلت؛ این یعنی آخر الزمان. یعنی "شرک مناسک با محوریت عقل لذت گرا" و کفر _ پوشاندن _ حقیقت آن فرهنگ واحدی که بر اساس فطرت الهی انسان ها به انسان آموخته شده است تا رسول باطنی باشد که خدا و فرستاده خدا و حجت خدا را بیابد و در این هبوط دنبال حشمت و جاه نباشد و بداند که تنها از بد حادثه اینجا افتاده است. برای رفتنش فکری کند و آذوقه ای بردارد.