تبلیغات
حیات طیبه
منوی اصلی
حیات طیبه
با خدای خودت به گفت و گو بنشین
  • محمد پنجشنبه 22 مرداد 1394 09:58 ب.ظ نظرات ()

    ترک می خورم آرام آرام مثل کشتی پهلوگرفته ای که ناخدایش سالهاست هوس به دریازدن را با خودش به اندرونی برده... شکستن قطعه ای از داستان همه ی کشتی هایی است که آرامش اقیانوس ها را بازیچه ی روزگاری از روزگار خودشان کرده بودند... نت هشتم همه ی آهنگ ها و فصل پنجم همه عمرها ....
    آخرین ویرایش: یکشنبه 22 شهریور 1394 01:07 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • محمد جمعه 16 مرداد 1394 07:12 ب.ظ نظرات ()

    فاصله‌ام با تو آسان رقم خورد معشوق من؛ به اندازه‌ی دور شدن از نوای کمیل؛ به‌اندازه‌ی فاصله گرفتن از با نهایت سادگی سر خم کردن و گریستن و بهت زدن از این‌همه عاشقانه که در کلام علی یا خضر ریخته بود و مال من نبود ولی اشتیاقم که بود... فاصله‌ام با تو خیلی ساده رقم خود و من خودم ساده فاصله گرفتم... آه آه آه ... چقدر این فاصله‌ی کوتاه به ظاهر، طویل و جانفرساست... بگذار ساده بگویم که به خیالم که دیگر نرسیدنی است... ولی چه‌کنم که سال‌ها خواندم: 

    هیهات... أَنْتَ أَكْرَمُ مِنْ أَنْ تُضَیِّعَ مَنْ رَبَّیْتَهُ أَوْ تُبَعِّدَ مَنْ أَدْنَیْتَهُ‏ أَوْ تُشَرِّدَ مَنْ آوَیْتَهُ أَوْ تُسَلِّمَ إِلَى الْبَلاَءِ مَنْ كَفَیْتَهُ وَ رَحِمْتَهُ‏... هیهات هیهات... أَنْتَ أَكْرَمُ مِنْ أَنْ تُضَیِّعَ مَنْ رَبَّیْتَهُ أَوْ تُبَعِّدَ مَنْ أَدْنَیْتَهُ‏ أَوْ تُشَرِّدَ مَنْ آوَیْتَهُ أَوْ تُسَلِّمَ إِلَى الْبَلاَءِ مَنْ كَفَیْتَهُ وَ رَحِمْتَهُ‏... هیهات هیهات هیهات... أَنْتَ أَكْرَمُ مِنْ أَنْ تُضَیِّعَ مَنْ رَبَّیْتَهُ أَوْ تُبَعِّدَ مَنْ أَدْنَیْتَهُ‏ أَوْ تُشَرِّدَ مَنْ آوَیْتَهُ أَوْ تُسَلِّمَ إِلَى الْبَلاَءِ مَنْ كَفَیْتَهُ وَ رَحِمْتَهُ‏... هیهات هیهات هیهات هیهات... أَنْتَ أَكْرَمُ مِنْ أَنْ تُضَیِّعَ مَنْ رَبَّیْتَهُ أَوْ تُبَعِّدَ مَنْ أَدْنَیْتَهُ‏ أَوْ تُشَرِّدَ مَنْ آوَیْتَهُ أَوْ تُسَلِّمَ إِلَى الْبَلاَءِ مَنْ كَفَیْتَهُ وَ رَحِمْتَهُ‏... هیهات هیهات هیهات هیهات هیهات... أَنْتَ أَكْرَمُ مِنْ أَنْ تُضَیِّعَ مَنْ رَبَّیْتَهُ أَوْ تُبَعِّدَ مَنْ أَدْنَیْتَهُ‏ أَوْ تُشَرِّدَ مَنْ آوَیْتَهُ أَوْ تُسَلِّمَ إِلَى الْبَلاَءِ مَنْ كَفَیْتَهُ وَ رَحِمْتَهُ‏... هیهات هیهات هیهات هیهات هیهات هیهات هیهات هیهات هیهات هیهات

    آخرین ویرایش: شنبه 17 مرداد 1394 01:23 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • محمد چهارشنبه 14 مرداد 1394 07:56 ب.ظ نظرات ()

    هفت سال بلم زندگی‌مان را در میان خوف هجران و رجای التیام در کشتی ارباب، با همه‌ی فراز و نشیب‌هایش راندیم... خاطرات غرقه‌ی طوفانی‌مان گواه همه‌ی بیم و امیدهایی است که در تک‌تک ساعات و آنات این هفت‌سال، نه تجربه، که تا مغز استخوان‌های‌مان زیستیم... خواستم به پاس این هفت سال تشکری کنم از تو که این صحیفه‌ی نه‌چندان خواندنی را سطر به سطر با من آمدی و در نگاشتن این زندگی همراه و همدل و همسفر بودی...

    همسر شورانگیزم...  بعد هفت سال احساس طفل تازه به دبستان رفته می‌کنم... هفت سال پر از شادی و غم به پا خاستن‌ها و زمین‌خوردن‌ها... قد کشیدن هزینه‌های سنگینی دارد؛ گاهی به اندازه تعداد موهای سیاهی که سفید شدند.... نه من در این دنیا غنیمتی دارم که به پایت بریزم و نه دنیا غنیمتی ارزش‌مند برای بخشیدن به تو دارد... امیدوارم قلبت همواره دریچه‌ و مجرای تابیدن اسم «رحمت الهی» باشد و وساطتت در بخشیدن فیض مهربانی مداوم و مستدام... بالیدن این روزهایم را مدیون توام... روزگارت به‌دور از سالیان یخ‌زده‌ها باد و ابدیتت قرین امام روز سلسله‌ها...

    آخرین ویرایش: شنبه 17 مرداد 1394 01:23 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
تعداد صفحات : 49 1 2 3 4 5 6 7 ...